O harcerstwie inaczej.

Cyberharcerstwo? Rodzimoharcerstwo? Drużyny rodzinne i podwórkowe? Mentoring metodą harcerską? A może drużyna rozrzucona geograficznie? No ni huhu zrobić to obecnie, przy obecnych stowarzyszeniach. Dlatego zbieram ekipę, aby założyć nowe;) Planuję zacząć od września z rejestracją (do tego czasu napisać mgr, bo oczywiście, że w terminie nie zdążyłam 🙂 ) Nazwę to „Związek Polskich Harcerzy i Cyberharcerzy”, o ile nikt do tej pory nie skubnie nazwy. Główne założenia:

• Możliwość uczestnictwa osób z dowolnej organizacji harcerskiej lub niezrzeszonych w żadnej
• Praca w metodzie harcerskiej również w cyberprzestrzeni i możliwość tworzenia „drużyn w chmurze”, gdzie członkowie będą rozrzuceni geograficznie (obecne stowarzyszenia na to NIE pozwalają i nie da się tego sensownie zrobić)
• Stowarzyszenie będzie zapewniać wszelkie wsparcie merytoryczne (materiały i szkolenia) związane z bezpiecznym harcowaniem w sieci – wszystkim harcerzom zrzeszonym w dowolnej organizacji harcerskiej. Wszelkie materiały będą publicznie dostępne, a szkolenia otwarte (lub ograniczone stopniem, a nie przynależnością do konkretnej organizacji)
• Stowarzyszenie ma być uzupełnieniem innych, a nie konkurencją. Ma pomóc wprowadzić drużyny cyber na wzór wodniackich, gdzie miejscem będzie żegluga, ale w cyberprzestrzeni
• Stowarzyszenie jest otwarte szczególnie na cyberdrużyny nieprzetartego szlaku, oraz drużyny dla różnych mniejszości, gdzie zebranie ekipy, zwłaszcza przy szkole, jest niemożliwe. Można je zakładać wokół dzieci i młodzieży grupujących się regularnie w innych kontekstach – szpitalnym, wyznaniowym, hobbystycznym, czy nawet rodzinnym (grupa kuzynostwa na przykład)
• Stowarzyszenie ma świadomość, że szkoła czy dzielnica nie musi być dobrym miejscem na stworzenie drużyny, zwłaszcza dla ofiar przemocy rówieśniczej i osób wykluczonych – a taka osoba wykluczona może początkowo działając w pojedynkę – być zalążkiem nowego zastępu, a nawet drużyny
• Stowarzyszenie szczególnie dba o osoby wykluczone transportowo i ubogie, które nie mają możliwości uczestniczyć w zbiórkach z uwagi na dojazdy czy brak pieniędzy. Każdy może wnieść o zwolnienie ze składki członkowskiej.
• Stowarzyszenie dba o dobrostan członków i zapewnia im wszelką pomoc poprzez kontakt z innymi NGO i placówkami (w tym służbami), które mogą dany problem rozwiązać. Zwłaszcza w przypadku problemów zdrowotnych, szkolnych, związanych z przemocą (w tym domową i rówieśniczą), aby nic nie utrudniało człowiekowi swobodnego i ogólnego rozwoju.
• Członkostwo w innych stowarzyszeniach działających metodą harcerską jest akceptowane, a nawet zalecane. Członkowie stowarzyszenia nie modyfikują umundurowania swojej macierzystej organizacji, a zdobywane w ramach niego tropy i sprawności naszywają na dodatkowej białej chuście noszonej na ramionach w trakcie działań w ramach ZPHiC.
• Do ZPHiC mogą przystępować pojedynczy harcerze, albo całe zastępy, drużyny, szczepy, stowarzyszenia.
• Osoby pojedyncze, które nie mają możliwości harcować w drużynie mogą pracować i rozwijać się poprzez mentoring z instruktorem. Forma przydatna zwłaszcza dla osób powracających do społeczeństwa po przepracowaniu traum czy powrocie z ciężkich chorób. Docelowo z czasem taka współpraca powinna się zamienić w zalążek nowej drużyny
• Minimalna ilość osób w drużynie w ZPHiC to dwie – osoba, która chce się rozwijać i jej instruktor. Z czasem, kiedy drużyna urośnie – może dołączyć do jednego z dużych stowarzyszeń pracujących metodą harcerską, lub pozostać wyłącznie w ZPHiC. To odpowiedź na samotność wielu osób wykluczonych.
• Stowarzyszenie honoruje stopnie, tropy, sprawności i inne instrumenty metodyczne wszystkich innych stowarzyszeń pracujących metodą harcerską zarejestrowanych w Polsce i za granicą (w przypadku organizacji dla polonii), jeżeli ich odpowiednik istnieje w ZPHiC. Jeżeli nie istnieje, zostaje on dopisany na podstawie opisu danego instrumentu na wniosek osoby zainteresowanej. Nie ma potrzeby ani konieczności ponownego składania obietnicy zuchowej i skrzatowej (skrzaty do tej pory występowały wyłącznie w organizacjach polonijnych), przyrzeczenia harcerskiego ani zobowiązania instruktorskiego, chyba że harcerz sam czuje potrzebę odnowienia.
• Nie przewidujemy drużyn próbnych. Umożliwiamy za to tworzenie drużyn nieformalnych, nawet na krótki czas. Nazywamy to drużyną „na zgłoszenie” i prowadzimy rejestr takich drużyn. 🙂
• Co do cyberharcerstwa, to ma ono być trochę na wzór wodniaków. Skoro mamy już szkoły w chmurze i cyberwojsko, to aż się prosi:)

Będzie bez betonu, bez ograniczeń. I będzie można składać przyrzeczenie na bogów w liczbie mnogiej:)

Spotkania osób zainteresowanych w soboty o 16:00 na discordzie, tu zapro. https://discord.gg/aR53yEy8Mf

Grupa na FB też jest. Na razie pusta, ale można dołączyć. https://www.facebook.com/groups/2068927051166952